Schoolfeest?

Is uw zoon of dochter geslaagd, vier het bij Grand café de Conckelaer! Er zijn ook nog enkele data vrij voor een einde-basisschoolfeest. Bel 0651365165 na 15.00 uur.

Auteur Archief

Sopwater. Minks wekelijkse column 15-5-2019

 
Sopwater. Minks wekelijkse column 15-5-2019
 
Tis mijn vrije avond, nog even naar de winkel waar mijn snertbuurman wacht met wat spullen van Ali Baba voor weinig.
Hij is net als ik altijd gehaast. Na ‘t bekijken van het moois dat een oer-vervuilende boot binnenbracht even een moment van rust.
“Die proefbiertjes staan nog in de koelkast” herinner ik hem terwijl ik, vanonder mijn wenkbrauwen, duivelsglimlachend naar hem opkijk.
En dan die reactie waarvan een ieder weet dat hij garant staat voor gezelligheid en achteraf min of meer wat spijt: “Nou, eentje dan”.
 
Als bij toverslag staan vier smaken van hetzelfde merk voor ons en schenken we de eerste klokkend leeg, rijk-romig schuim zwelt kalm en veelbelovend aan tot de rand van de bolvormige pootglazen.
Proosten en wijs kijken, “Half gefilterd, licht troebel!” Bom er boven en ruiken: “Mmmmmm, hop en vanille”. “Ja, zoiets???”
Met een forse slok de mond spoelen, ook onder de tong en langs de binnenkant van de lippen: “Zoho, ik proef een zacht zuurtje van grapefruit en een tintelend bittertje spartelt bij de afdronk, smaak blijft mooi hangen, top bier”. “Ja uhhh, nou je het zegt, inderdaad??”
 
Na een paar verzwelgende klokken staan vier inhoudsloze flesjes met een wel erg leeg gevoel enorm boventallig te zijn.
“Nog één blikje Cliff Richardsap, negen procenter, slaap je lekker op!” “Nou vooruit dan!” De kurk is van de fles, het wachten gestopt, het stoppen verdwenen.
Het totaal assortiment passeert de revue, konen kleuren rood, dubbelde tongen geven nog slechts een troebele beschrijving.
Dit gelegenheidspanel doet de wereld en zichzelf een enorme dienst. Ze offeren zich op voor een groter doel en glijden af naar een zekere staat van beneveldheid, tis overigens erg gezellig.
 
Als ik afdaal in de bedwelmende oceanen der speciaalbieren en tsunami’s godendrank mijn huig beëelten denk ik weer terug aan de definitie die mijn oude huisbaas annex kroegbaas, wijlen Ton Swinters aan dit vruchtwater gaf:
“Tis gewoon sopwater met alcohol en als je er genoeg van doorslikt word je er starnakel dronken van”……… Zo te voelen had hij gelijk;-)”.
 
Tekstverantwoording: Mink Out.
1897 Bieres da la Meuse. Alphonse Mucha (lithography).

Lees verder

Kicken ikke.                        Minks wekelijkse column 8-5-2019

Kicken ikke.                        Minks wekelijkse column 8-5-2019

 

LHBTIQAPC, ja uuhhh, zal je denken, is dit een oogmeting bij Hans Anders, Petros Horvers of Charley Temple? Neen, het is een opsomming van de eerste letter der menselijke geaardheden.

Zoveel letters, zoveel groepen, deze paradijsvogels vliegen graag met de zwerm mee maar zitten zo wel in een gesloten volière te tjilpen ;-).

Dit terzijde, waar ik met deze letteropsomming naar toe wil is de steeds groter wordende zucht naar het ‘uniek’ zijn, een streven waar de grote ‘H’ van Hetero overigens ook niet vies van is.

De hang naar het een ‘kicken ikke zijn speelt enorm, maar ontsnappen aan een grote grijze massa betekent helaas dat men de gedwongen geborgenheid van een volgende grijze massa binnenstrompelt.

 

Deze zelfgenoegzame verwaandheid zit aardig in de tijdsgeest van nu.

Flesje water op straat, we lopen er hier tot onze knieën in maar een trendy flaconnetje H2o als egoversterker is toch echt onmisbaar.

Om gezien te worden slurp je in een overvolle ochtendspitstram, vlak achter het oor van een ander sardientje, een heuse take-away koffie.

Of wat denk je van een luidruchtig, mobiel lulgesprek met een andere roeptoeter in de harington van lijn 16 om je te manifesteren.

Ook kan je anderen, vanuit die strakke kale koffiezaak etalage, een uniek inkijkje in je zakelijke genialiteit gunnen door stijlvol je vingers over het toetsenbord van een MacBook Air Gold te laten vlinderen.

 

Die LHBTIQAPC kwestie doet me ook meteen denken aan bier…….,”bier” zult u zeggen, “wat bedoel je in godsnaam??????”

Nou, dat ook dáár de ‘kijk mij is’ cultuur heeft toegeslagen, ik heb wel twintig soorten gerstenat en allemaal met een eigen speciaalglas.

Om over de wijnen nog maar niet te spreken, of toch maar ff wel…… “Een Chardonnay een Sauvignon blanc een Riesling of een Verdejo?”

In het begin had ik één soort, half droog, half zoet, gewoon één fles, niks geen liflafjes, gewoon wegklokken wat uit de fles gulpt.

Dat speciale heet in moderne horecataal ‘beleving’, een hulpmiddel in het streven naar kijk eens hoe een bijzonder mens ik ben.

 

Nou, ik ben het kwijt, ga wel weer in de -grijze massa- lijntjes lopen, de kachel moet branden nietwaar, “sjezus wat ben jij uniek en wat zie je er goed uit” schreef deze hypocriete, sarcastische kicken ikke.

 

Tekstverantwoording: Mink Out.                        

1895 At the Races. Louis Anquetin.

Lees verder

Plantage (slot). Minks wekelijkse column 1-5-2019

Plantage (slot). Minks wekelijkse column 1-5-2019


Moedeloos opende Kees de deur van het kamertje der eeneiige tweeling, de gemeentelijke tandenborstelbrigade deinsde achteruit toen een zee van licht uit het kamertje knalde. Verbazing, een plantage in volle wasdom, dikke toppen wiet hingen zwaar en groot aan katrolletjes te smachten op hun bevrijding.Het voelde als toen, betrapt in de tuin van de bovenmeester, hoog in de boom, glanzend rode kersen voor moeder pikkend en plukkend. Toen ook voor een best rechtvaardig doel, meester van Dalen had zat!!


Terwijl de buurt toekeek werd hij, als de zware crimineel die hij natuurlijk was geboeid in de politieauto geladen en afgevoerd.Twee dagen in een cel, verhoor na verhoor: ”Aan wie verkocht je, wie leverde de apparatuur, hoeveel oogsten heb je gedaan?” Dat soort dingen wilden ze weten, niemand was geïnteresseerd in t’ verhaal wat hem er toe had gebracht naast de pot te pissen. Hij was fout!!!


Allerlei gewichtige enveloppen vielen als donderslagen op zijn deurmat, de Sociale Dienst stopte subiet zijn uitkering en wilde € 30.000.= terug, de officier van justitie eiste € 40.000=, en dan nog de extra belastingaanslag. Stedin haalde de energiemeter weg, een nieuwe koste € 700,= terwijl hij niet eens illegaal had afgetapt nog an toe.

Vreemd, overal kon je het spul kopen, maar als je het op kleine schaal verbouwde, zoals in zo’n kamertje als dat van de eeneiige tweeling, was je crimineel en ging je er aan. Deze klap kwam hij nooit meer te boven. Als er niet iets gebeurde kleurden de herfstdagen van zijn leven nog somberder dan de schamele jaren die hij nu al achter de rug had.
En dan dat wachten met het zwaard van Damocles boven zijn hoofd, een hoofd dat door de last van zijn nieuwe zorgen steeds dieper tussen de schouders wegzonk.

Het kamertje van de eeneiige tweeling heeft Kees maar weer in de oude staat terug gebracht, de sluiervitrage en bolcactus heeft hij zo gelaten, van buitenaf lijkt het dan weer net alsof er achter deze gevel helemaal niets aan de hand is… (Enig vergelijk berust op puur toeval).

Tekstverantwoording: Mink Out. Meer: www.conck.nl

The convicted man. Vladimir Makovsky.

Lees verder

Plantage. Minks wekelijkse column 24 april 2019

Plantage.                     Minks wekelijkse column 24 april 2019

De Plantage, ooit één van Neerlands pijlers voor welvaart en voorspoed. Oké, er zat een donker schaduwkantje aan maar met de dikke winst en het goddelijk genot in ’t verschiet liet men regelmatig de oogleden zakken voor risico en moraal.

En nou Kees, zwaar in de uitkering, dik over de vijftig, vet kansarm.

Zijn AOW-grens leek hem harder vooruit te snellen dan dat hij met zijn mankelieke lichaam en leeftijd kon bijbenen.

Geld was schaars, hij werd er moedeloos van, nooit eens op vakantie of een leuke auto zoals de buren, na vier jaar nodeloos solliciteren moest er wat gebeuren, hij had genoeg van die slepende armoe.

Aanvankelijk was hij wat angstig geweest maar zijn immer lege portemonnee joeg hem de planten in, niet ter cultivering der nootmuskaatnoot of koffieboon, tevens niet voor het aftappen van natuurlijk rubber, neen niets van dat, Kees stortte zich in de jungle van de weetteelt, dat was, zeg maar ff, andere stuf.

Het kinderkamertje van de eeneiige tweeling, die allang op zichzelf woonde, zou de zaaigrond worden, wanneer je de deur opende kwam er zoveel licht uit, dat een griezelfilm er bij zou verbleken.

Het raam aan de straat hulde zich in sluiers van vitrage, de bolcactus in de vensterbank maakte de vermomming verbluffend compleet.  

Na de eerste oogst zat hij al aardig op het paard, Joke zou op visite komen en dat liep, sinds hij meer geld had, meestal uit op een fantastisch en innig samenzijn, had ze voorheen nooit gedaan;-)

De trekbel klingelde, Kees trok aan het touw om de deur te openen, “Kom maar boven dan zet ik de koffie aan!”

Een onbekende man en vrouw stonden plots in zijn woonkamer: “Wij zijn controleurs van de Sociale Dienst meneer de Boer, gezien de hoogte van uw energierekening hebben we goede rede aan te nemen dat u niet meer alleen woont, dus willen we graag even rondkijken”.

Kees had de energiemeter niet omzeild, tja zijn geldstroompje liep via de gemeente, hadden ze natuurlijk gecheckt, dom, dom, dom. 

“Maar u kan toch niet zomaar ineens mijn tandenborstels komen tellen, hebben steuntrekkers dan geen privacy?”   Wordt vervolgd!  (Kees ook als het tegen zit).      Enig vergelijk berust op puur toeval.

Tekstverantwoording: Mink Out.                                   Meer: www.conck.nl

1891 The large tree. Paul Gauguin.

Lees verder

Meeuw en Hagenees (verb). Minks wekelijkse column 3-12-2013.

Meeuw en Hagenees (verb). Minks wekelijkse column 3-12-2013.


Den Haag, het Buitenhof, door de eeuwen heen verzamelplaats voor boeren, burgers en buitenlui, altijd wel wat te doen.’s Lands bestuur zetelt hier en als jongen van gewone komaf, kon/kan je daar nog wel eens voorname lieden tegen het lijf lopen. Zo hadden/hebben ze wat te vertellen en zo weer helemaal niets.


Zoals van Oldenbarnevelt, wiens welbespraakte hoofd voor de bijl ging en in het rieten mandje viel, na een haarfijne slag van de beul. Of de broertjes de Wit die, op een steenworp afstand van het Buitenhof, door een joelende massa Hagenezen werden gelyncht, . Het lynchen is verleden tijd -stel je voor- Mark, in zijn blote kont, ondersteboven aan een paal, neen dat kan echt niet meer.


”Geluncht” wordt er op deze plek nog wel. Bij de haringtent ben ik een heuse toeristische attractie, ik neem één van mijn meest folkloristische houdingen aan: pens vooruit, hoofd in het nekkie, haring er boven, huig open en laten zakken, deze zilte lekkernij.Onder het slaken van bewonderende kreetjes maken gele mensen met spleetogen snapshots en doet de euforie mijn aandacht verslappen.

GODVER de GODVER….. (om met Jacobse en van Es te spreken), na een veren-schicht is mijn watertandende delicatesse verdwenen. Alleen wat uitjes op mijn kin, de plaksel van het haringstaartstuk tussen duim en wijsvinger en een drietal dwarrelende donsveertjes, zijn stille getuigen van mijn gevoelig verlies.
Onder de buik, van een kleptomanische kokmeeuw door zie ik de afstand tussen mij en mijn gekaapte, gekaakte haring groter worden. M’n mond blijft open, nu van verbazing. De boeren, burgers, toeristische buitenlui en meeuwen lachen en schreeuwen, net als een paar honderd jaar geleden, tijdens de lynchpartijen.

Meeuwen en Hagenezen: de schrandere oogopslag is hetzelfde, niets ontgaat ze, ok behalve bovenstaande haringkaap bij deze Hagenees dan. Trots paraderen ze zij aan zij op dit Buitenhof, borst vooruit, grote bek en schijt aan alles.

Tekstverantwoording: Mink Out.

De Gevangenpoort en Plaats te Den Haag. Pieter Daniel van der Burgh.

Lees verder

Bekakt en plat (3 slot). Minks wekelijkse column 10-4-2019

Bekakt en plat (3 slot). Minks wekelijkse column 10-4-2019
Zijn ijsberende tanklaarzen hadden dezelfde hoogglans als het linoleum. Kees had gezegd: “Spik en span scheelt alles Mink”.Het had wat weg van een ziekenhuis, soms liep een gewichtig kijkend iemand met piepende zolen langs en schoot een kamer in. Droog sluiten van een deur als startschot van nóg meer gespannen wachttijd.


“Huzaar Out” klonk het streng, dit was officiële shit, in de kamer salueren, in de houding staan: ”Huzaar Out meldt zich!!!”“Op de plaats rust”. Van Voorst tot Voren en Kees hadden verhitte gezichten, er was zo te bespeuren ‘enige’ discussie geweest.
Eskadronskommandant Nix nam, strenger dan normaal, het woord, “Out, je hebt een hogere in functie met een hooivork bedreigd, dit soort acties kunnen we bij de cavalerie niet tolereren en er volgt zeker een sanctie, het ligt aan je verweer hoe zwaar deze wordt. Misschien kunnen we de zaak nog binnen het eskadron houden. Het woord is aan Kapitein van Voorst tot Voren”.“Als Out veur het leivensgevaerlijk bedreigen excusus offreert annuleer ik mijn eis om de zaek veur de krijgsraad te brengen”. Tijdens het geaffecteerd spreken vierde hij reeds zijn triomf, het verkneukelen spoot uit de poriën van zijn tronie.

“Nou Out, wat heb jij hierop te zeggen?” sprak Nix hoopvol. “Ekskuus zâh ik nie doen omdattik ut meint maah om mèn stgaf te ontlaupe, dat is kakkerag. Hij wasnie mèn meâhdere maah mèn vijand. Ik offerde me op om mèn echte meâhdere te bevrèdûh. Die bedrèging was nie leivensgevaahlijk maah Haagse bluf waah van V tot V in trapte. Ik deid wattik moes doen en ik zâh ut zau weâh doen”.

Het verhaal wordt te lang, beknopt komt het hier op neer: Huzaar Out kreeg een lichte schoonmaakstraf, van V tot V liep met een rookwolk boven zijn hoofd en een putverdikkie weg, Nix bleek achteraf de zuiverste mix van Hagenaar/nees te zijn en de baas van V tot V;-).

Bovengenoemde kakker Hagenaar en de platte Hagenees werden in ieder geval nooit ‘Hagenoten’, de afstand was bij hen te groot.

Tekstverantwoording: Mink Out.

1883 – 1888 Cavalerie. George Hendrik Breitner (1857–1923).

Lees verder

Bekakt en plat (2). Minks wekelijkse column 27-3-2019

*Juli 1890. Wheatfield with Crows. Vincent van Gogh.

Bekakt en plat (2).              Minks wekelijkse column 27-3-2019

Hooghartig en onverschrokken tikte van Voorst tot Voren lichtjes met zijn Cain op de schouder van huzaar Out en sprak: “Zeg keirel, wil je mij sums deurbeuren“. Out zette de hooivork op de ‘adel-borst’ en riep terwijl hij aanzette: “As ut mot wel gauzâh”.

De adamsappel van Voorst tot Voren maakte een retourtje luchtpijp, amandelen ten teken dat hij dit soort heftigheid van strijd niet had aangeleerd op de militaire academie.

“Dit seurt agressie is ungeheurd, dit weurdt Nieuwersleus……laat de gevangene los en rechtsumkeert!!” beval hij zijn manschappen zichtbaar aangeslagen. Ze verdwenen sneller dan ze kwamen en boer Harms sliep vredig door of telde content de euro’s schadevergoeding.

“Daar komt mot van” sprak luitenant Kees, “ik had je officieel tot de orde moeten roepen”. “Hoezau, innun oâhlog ga je toch auk nie met de vijand staan knuffulluh, veigeleike met kegsbaumejach is dit nog niks, maah volleges mè motte we plète want die kapsoneslèjâh komp op zeikâh terug”. 

Vier voertuigen draaiden het erf op en in een mum van tijd wemelde het van de vijandelijke manschappen, gebrand op eerherstel klonken de bevelen van Voorst tot Voren, boven alles uit. 

Maar onze vogels waren reeds gevlogen, nou ja gevlogen……. tijgerend op ellebogen en knieën maakte het drietal zich, door het korenveld achter de hoeve, haastig uit de voetenJ.

Omkijkend lispelde Kees, met een zachte G, naar zijn eigengereide doch trouwe Haagse maat “Geen moment te laat”. Grijnzend vervolgden ze hun weg naar de vrijheid. “Zitten hier ook slangen?”

Het werd een dingetje, in de officiersmess grinnikte men als van Voorst tot Voren binnenkwam, aan de bar maakte de ritmeester der huzaren mooie sier met het ‘succes’ van zijn Hagenees Out.

Van V tot V zette zijn manschappen handig aan tot wraak op Out die op zijn beurt de gepermanente krullenweelde, ter camouflage, opgaf.

Het gedeukte ego van de bekakte officier moest opgepoetst door een hoorzitting, disciplinaire maatregelen en wellicht het verschijnen voor een krijgsraad van de huzaar van Boreel Out!!!  (wordt vervolgd).

Tekstverantwoording: Mink Out.                          Meer: www.conck.nl

Lees verder

Bekakt en plat (1). Minks wekelijkse column 27-3-2019


Den Haag kent veel groepen, twee types rijk vertegenwoordigd zijn de Kakker- en de Platte Hagenaar/nees. Dat er zo nu en dan een clash plaatsvindt zult u niet verbazen. Daar komt tie dan: De tank stond gecamoufleerd tussen hooibalen. “Knappe verkenner die ons vindt” sprak huzaar Out tegen zijn mede-tankbemanner Luitenant Kees, zeg maar ff een kleine semihoge pief.


Ze maakten zich op voor wat nachtrust in de deel van boer Harms. Kees, enkel in zijn sokken en onderbroek, stond op het punt horizontaal te gaan, de chauffeur lag al in zijn slaapzak te ronken en huzaar Out, ontbloot bovenlijf, legerkisten en de broek nog aan, was zoals altijd van de nacht een dag aan het maken.


Een legervoertuig draaide het erf op, de mannen hielden hun adem in, dit moest toeval zijn of was er verraad in het spel?? Het had veel weg van zo’n verzetsfilm, laarzen stampten over keien, lichtstrepen waaierden door de staldeurspleten, er werd geschreeuwd… Met een klap sloegen de staldeuren open en keken we in het felle licht van een stel koplampen, een tiental soldaten met machinegeweren stormden naar binnen en namen ons onder schot.


En daar was hij dan, vanuit het felle licht trad hij triomferend op de voorgrond: kapitein van Voorst tot Voren -zoals wij later vernamen-. Hij had zo’n stokje onder zijn arm waarmee hij zich onderscheidde van de rest, zijn gelaat was doordrenkt van arrogantie en als kers op deze taart sprak een Haagse hete aardappelstem: “Meuneumen die mannen”.
Kees z’n schriele lichaam, nagenoeg naakt met enkel rond de lendenen een legergroene Hema onderbroek, bungelde met gespreide armen tussen twee agressors in, hij had wat van de verlosser maar gezien de situatie was het dubieus of hij die rol vandaag nog zou vervullen.

Huzaar Out, die zich op zijn beurt weer onderscheidde door zijn langharige woeste krullenweelde (permanent), was niet van plan zich zonder slag of stoot over te geven, hij pakte een flinke hooivork, liep dreigend op Van Voorst tot Voren af en sprak in zoetgevooisd plat Haags: “Blèf mejje paute van Kees af!” (wordt vervolgd).


Tekstverantwoording: Mink Out. Meer: www.conck.nl

1930 American gothic. Grant Wood.

Lees verder

Een gelukkig volk. Minks wekelijkse column 20-3-2019

Een gelukkig volk. Minks wekelijkse column 20-3-2019
Onderstaande mening in Minks wekelijkse column was onzeker vanwege het welles nietes gehalte maar enkel over makkelijke dingen schrijven vind ik laf, dus hier is tie dan toch maar!!!Ik hoef, in ieder geval, niet bang te zijn dat ik in een ambassade vermoord word, t’ gevang in ga, moet vluchten of mijn baan kwijt raak als ik schrijf of zeg wat ik vind. Lekker beschaafd landje dat Nederland, ik woon er graag!

Shitverhaal in Utrecht, mensen die een trammetje van A naar Beter nemen, als ratten in de val, neergemaaid, gewoon weg….treurig!!! Veel verlies, weinig winst, de ‘anti-buitenlanderlobby’ verkneutert zich top, velen hebben een onwrikbare mening en splitsen dit land op. Boute woorden smeden verbeten groepen in multimedialand. De regering slap???? Ja, wat wil je dan: het blijft een democratie.

“Was natuurlijk een moslim!!!” “Zeker weer een verwarde man!!!”Wat maakt dat nou eigenlijk uit, die Anders Breivik, die die jongeren van dat eiland schoot, was geen moslim en die lul van deze week in Christchurch, van die moskee aanslag, was volgens mij ook niet echt licht getint, om nog maar niet te spreken over ‘de tuinman’ die Pim Fortuin een zetje naar het hiernamaals gaf.

Mensen die dood en verderf zaaien, of ze nou ‘De Neus’ of Mohammed Ali heten, voor de rechter, eerlijk proces en afserveren. Waarom moet er een stempeltje op, of ze zich nou door Allah, liefde, God of geld laten leiden, ik zie geen verschil, er zit sowieso een steek aan los dus: verwarde mensen, – dan is dat ook weer duidelijk -.

Samenleven is best lastig maar we hebben niets aan verdeeldheid, noem me geen dromer, ik ben positief en geen verandering-vrezer. We zullen het met elkaar moeten doen, het alternatief kan totale chaos zijn, we zitten niet te wachten op een nieuw 1914-18 of 40-45. Tis mijn mening, denk er is over na, misschien heb je er wat aan.

Mijn stemadvies is te laat maar ik hoop dat u de goede keuze deed. We zijn no. 5 van de gelukkigste volkeren in de wereld, heeft u op verandering gestemd? Tja☺.

Tekstverantwoording: Mink Out.

John Singer Sargent (American painter) 1856 – 1925
Gassed, 1919.

Lees verder

Stil in de stad. Minks wekelijkse column 13-3-2019

1889 The Starry Night. Vincent Van Gogh.

Stil in de stad.                    Minks wekelijkse column 13-3-2019

Tis maandagnacht, zoeken naar vertier in een stille binnenstad.

De gure wind trekt harder aan mijn opgestoken shaggie dan ik.

Pierre overleden, ik kan er maar niet aan wennen, sinds deze slechte tijding plopt hij telkens in mijn gedachten, dat heb je dan hé.

De laatste jaren zag ik hem een stuk minder, we zaten in verschillende werelden zal ik maar zeggen, ook best, wanneer we elkaar ’s nachts tegenkwamen was daar altijd dat gevoel van: het is goed.

Kon hem al een poosje, het begon met kippenpootjes in de Black. Ouderwets gezellige horeca, het verdwijnt, net als hun uitbaters.

Torenhoge karatetrofeeën op de bar, patsers die wilden weten wie die Kong Fu Pierre was werden plots veel rustiger als hij binnenkwam.

Hij had toen van die wetlook krulletjes, een creatieve taxichauffeur gaf hem de naam ‘Lange Prei’ welke Pierre met een glimlach droeg.     

1987 voetbalwedstrijd Oranje – Polen, Olympisch stadion, het regende pijpenstelen, de druppels rolden langs onze neuzen omlaag.

Wij hoog op de zittribune, beneden gingen toeschouwers staan, als een verticale wave richtte het stukje legioen, voor ons, zich op tot wij er ook aan moesten geloven. 

Ik stond al, Pierre niet, die trok, met een ruk en een ‘met mij valt niet te spotten blik’, zijn voorganger omlaag met een kortaf: “Zitten”!

De man keek om en sprak: “Maar ik zie niks”, “dat moet je tegen die gozah voor je zeggen!” De man gaf de boodschap door en binnen 5 minuten was onze tribune de enige in het stadion waar iedereen zat. 

Dat was nou Pierre, geen mak schaap dat volgde, neen, een Haagse streetwise gozah die risico’s durfde nemen om succes af te dwingen. 

Voor de geïnteresseerden, we speelden die avond 0-0 gelijk trouwens.

De altijd trouwe Gabors is nog open, de portier laat me binnen, drink mijn biertje zoals vaak met Pierre, zag hem voor het laatst op zijn 60everjaardag bij de Coligny, oude bekende, lekker lullen zoals vroegah.

Bij het weg gaan liep hij nog even mee om mijn nep-Harley te bewonderen: Zo met zijn tweeën was nog ff goed: “Ik kom snel langs Mink, ’t wordt weer eens tijd”, we namen afscheid en dat was um dan.  

Pierre, het was een eer om met je mee te leven, ‘t is stil in de stad.

Tekstverantwoording: Mink Out.                                   Meer: www.conck.nl 

Lees verder

Website by Splendit 2019