Borrelen, hapje eten, gewoon gezellig even bij de Conck langs… U bent van harte welkom

Zwarte Piet? Minks wekelijkse column 11-12-2019

 
Zwarte Piet? Minks wekelijkse column 11-12-2019
 
Een sexy moeder, in een veel te strak jurkje, opent de voordeur.
“Welkom Sint en Piet komt u binnen”, ze ziet er bijna hoerig uit.
Ze gaat voor, de huiskamer in waar Stijntje en Krijntje wantrouwig ‘Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht’ zingen.
Hij gooit wat pepernoten in deen of dandere hoek en ziet een man de huisvrouw stiekem zacht over haar uitstulpende billen wrijven.
Sint gaat zitten en pakt het grote boek er bij, kopje thee, koekje?
Zij rijkt het aan, zal ze hem??? Neen onmogelijk, hij is pikzwart.
 
De kop hete thee valt, Zwarte Piet trekt Stijntje met een ruk weg en voorkomt een drama…………. Paniek, de kinderen huilen van de schrik.
De mouwen van Piet’ s wat te krappe wambuis blijven opgekropen boven de (witte) onderarmen hangen, hij trekt ze snel omlaag, te laat.
De tattoo, met de tekst “Joke, Stijn en Krijn for ever” die ze ooit teder kuste herkent ze meteen, haar ogen puilen uit, ze wordt woest.
 
“VUILE LUL, jij bent het, hoe durf je op zo’n gluiperige manier mijn huis binnen te komen!!” “Ik mis Stijn en Krijn, heb ze al een jaar niet gezien. Trouwens: jou huis, het staat nog steeds op mijn naam.
En die zenuwinzinking, uit je klaagzang bij de rechter, valt ook wel mee gezien je krolse draaikonterij in dat kittig palingvel jurkje”.
“Bij deze man voel ik me weer een echte vrouw, dat was jij vergeten”.
“VERGETEN, VERGETEN, de laatste jaren was er niet veel vrouwelijks meer bij met dat ‘makkelijk’ stekelkapsel en die ‘fijne’ joggingbroek!!”
Om te voorkomen dat ze elkaar in de haren vliegen stopt de verse vrijer Joke af en duwt Sint, zijn staf als bumper, ‘Piet’ naar buiten.
Het afscheidslied ‘Dag Sinterklaasje’ wordt, gezien de chaotische situatie, achterwege gelaten, dat zult u wellicht begrijpen.
 
De mensen in de kroeg kijken vreemd op van een schokschouderende Zwarte Piet die de baard van Sinterklaas ligt vol te snotteren.
De goedheiligman troost hem met zachte rugklopjes.
“Kom op, zo is het genoeg, we gaan ons bezatten, hebben we ff nodig”.
Piet trekt zijn onderhand roetveeghoofd terug van de niet onbevlekt gebleven baard die drupt van zijn traanvocht. Na veel drank kijkt het duo elkaar meesmuilend aan: “Zie ons zitten, Sint en Piet roetveeg, behandeld als voetveeg, die niet de koek maar de gard kreeg”.
 
Tekst: Mink Out. Binnenkort de bundel. Meer: www.conck.nl
 
1892 Bonjour, Pierrot! Ethel Wright, British (1866 – 1939).

Website by Splendit 2019