*

merry christmas

happy

**Kerstavond wordt gezellig in de Conckelaer met de voorgelezen kerstcolumn van uitbater Mink compleet met sterren en sneeuw, gratis goedkope bitterballen en een drankje van de zaak om te toasten op de komende kerstdagen die wij overigens gesloten zijn.**

Zigzaggen. Minks wekelijkse column 16-1-2019

Zigzaggen. Minks wekelijkse column 16-1-2019

Verhaal van de zestiger, die tergend langzaam wegzakt in een verraderlijk moeras van mijmeringen, tot nog slechts enkele oppervlaktebubbels tonen dat zijn laatste woord is gesmoord ;-).Een verhaal, van begin jaren zeventig, toen Mink nog Minkie was.Met 12/13 jaar was ik een hele bink. ‘Met de kennis van nu’ blijkt dat de hang naar volwassenheid de realiteitszin een flinke loer draaide.
Zuur verdiende ‘zakcentjes’ vergaarde ik met rond brengen van veelal zoete spijzen in de poffertjeskraam op een landje naast de Markthof. Het afruimen en afwassen van de chaos, achtergelaten door verfomfaaide ouders met jengelkinderen, was één van mijn kerntaken.

Omdat de Microsoft Xbox One X (spelcomputer) nog eeuwen op zich liet wachten hadden mijn schoolvriend Martin en ik een vast ritueel. De zizagwandeling: vanuit de oude Rembrandstraat rechts om bij de volgende zijstraat weer links te gaan enz. De route werd steevast verlegd voor een reuze puntzak frites bekroond met een flinke klodder mayo bij het Limburgs patathuis in de Wagenstraat, heerlijk.


Met zijn braak liggende terreinen was Den Haag een gatenkaas, in de Schilderswijk sloeg de slopershamer het éne na het andere woonblok aan puin en in het centrum maaide hij ook aardig om zich heen. Het Centraal Station, in een vergevorderd stadium van zijn prenatale fase, maakte deze urbane jungle teneur compleet. De monotone cadans van grond penetrerende heipalen was een geluid dat, net als een voorbij rijdende tram, niet meer opviel, tegenwoordig trekt een incidentele heiklus meteen mijn onverdeelde aandacht.

Dichtgetimmerde huizen, afbraak, stuifzandvlaktes, snelle nieuwbouw, steigers, al mijmerend maakt nóg een leeg gevoel in me los, deze troosteloosheid waar we doorheen slalomden, op weg naar beter?


Nu, al zigzaggend door mijn stad, vind ik dat Den Haag er lekker bij staat, buiten de afgebroken pareltjes zoals de oude dierentuin en het Scala theater, ken ze alleen van foto’s maar toch een gemiste kans.
Voor het Limburgs patathuis hoef ik niet meer om, het bestaat allang niet meer, maar we hebben nu Piet Patat, auk lekkah.


Tekstverantwoording: Mink Out.

S.d. Construction. Vida Gábor (Hungarian painter).

Website by Splendit 2019