Als gevolg van de Coronacrisis zijn wij helaas tot nader order gesloten… Blijf gezond en hopelijk tot snel…

Maartje.                              Minks wekelijkse column 19-2-2020

Maartje.                              Minks wekelijkse column 19-2-2020

 

Nou, ik heb er weer één gehoord, op de radio in de nacht, zo’n uitwas van: pas op je woorden of je kop gaat er af.

Voor je het beseft ben je een racist, dierenbeul, seksist of een andere kluns met een catchy nega-naam.

 

Het ging over een beller die: ”leuk vrouw-tje” zou hebben gezegd. Meteen een andere wakkerligger aan de lijn die nóg meer wakker lag door dat ‘tje’, het was denigrerend en niet meer van deze tijd.

‘t Zou zo maar kunnen, eenieder praat zoals hij gewoon is, oudere aardbewoners liggen daar volgens mij niet zo van wakker.

Het verhaal had per ongeluk nog wel een onbedoeld (kwispel)staartje waar ik later in bed nog om moest gniffelen, de (aan)klagende beller en ‘tje’ hater heette Maar-tjeJ, zoiets verzin je toch niet.

 

De interviewer deed er nog ff een schep bovenop omdat hij vond dat dít het onderwerp van de nacht moest worden en zo was de ‘tje’ mug verworden tot een olifant met geenszins een lange snuit.

Gaf dan wel weer aan dat het gidsvermelde onderwerp ook niks was.

En zo gaat het maar al te vaak, de media hebben honger, willen eten en verheffen minieme zaken tot verpletterende wereldproblemen.

 

Een gesprek voeren als lopen over glibberige stenen in een rivierbedding, bang voor een doodssmakker, daar hebben we niks aan.

Dat dooft het vuur in een goede dialoog, wil men elkaar bereiken, praat dan zoals je gebekt bent, dan duurt het ook niet zo lang voor de andere oever bereikt is, met of zonder uitglijders.

Je leert accepteren en niet hoe iemand te veranderen naar iets dat jij zo nodig belangrijk vindt, dat wordt zo een nare maatschappij.

 

Directe gesprekken zoals ooit in een benauwde bouwerijkeet waar pronte tietenposters op wanden prijkten, waar broodtrommel en thermosfles geleegd werden in een geur van zweet en zware shag, waar scheet en boer met geveinsd ontzag werden verwelkomt….   

Het kan niet meer, die tijd is weg gezeurd, zo af en toe verlang ik ernaar terug met een beetje……weetje uuhhhhh, ach laat Maar-tje.

 

Tekst: Mink Out.        Binnenkort de bundel.         Meer: www.conck.nl

1901-02 On his Holidays. John Singer Sargent.

Website by Splendit 2020