Borrelen, hapje eten, gewoon gezellig even bij de Conck langs… U bent van harte welkom

Knagend schuldgevoel. Minks wekelijkse column 24-7-2019

Knagend schuldgevoel.         Minks wekelijkse column 24-7-2019

 

Modern kapsel, zonnebankbruin gezicht, mantelpakje, nagels gelakt en een goed figuur, het scheen een hang naar aandacht . 

“Ja ach, we kwamen niets te kort, hij reed op het buitenland, bloemen, het geld kwam met bakken binnen, een rijk leven.

Tot dat telefoontje, klem gezeten bij het laden, kantje boord maar hij kwam er doorheen, hield er een dwarslaesie aan over”.

 

De tranen stonden in haar met zorg opgemaakte ogen: “Goede uitkering, dat was het niet, moest mijn baan opzeggen, een nieuwe loopbaan als full time mantelzorger, tis je man, dat doe je gewoon.

In bed hadden we niks meer, behalve slapen dan, dat spel was uit.

20 jaar voor hem gezorgd, kinderen de deur uit, ik op fitness.

Ging goed, ik werd slanker, mannen zagen me weer staan.

Hij zat ook op cardio, leuke kerel, een stuk jonger, ook getrouwd.

Hij gaf me na lange tijd weer het gevoel dat ik een vrouw was.

 

Mijn vriendin verzorgde een alibi, een dagje naar de bollen of zo.

Wel vreemd, hotel ver weg om geen bekenden tegen het lijf te lopen. Een portier die zo naar je kijkt van: ik weet wat je gaat doen en dan in zo’n vreemde kamer, zwijgend uit de kleren op klaarlichte dag, het lijkt wel zoiets als een doktersbezoek maar dan anders, onwerkelijk, het had veel weg van een goedkope film, voelde natuurlijk niet goed.

 

Als ik thuis kwam liep ik met een dijk van een schuldgevoel in het rond, en dan die vragen: Was het leuk, wat hebben jullie gegeten, heb je nog foto’s gemaakt? En maar liegen, ik kon niet meer terug.  

Op een onbewaakt moment vroeg hij uit het niets: Is er een ander?

Die ogen, de teleurstelling van het ontdekt verraad, de haan kraaide. 

Tuurlijk niet” ik draaide mijn hoofd om me niet bloot te geven.

Die man van de sportschool heeft toch weer voor zijn eigen vrouw gekozen, kon ik wel begrijpen, twee kinderen in de puberteit.

Hij kon schijnbaar een stuk beter liegen dan ik.

 

“Mijn man hebben we twee maanden geleden begraven, tis beter zo, alleen het schuldgevoel, dat blijft, die ogen!!!!!”.

 

Tekstverantwoording: Mink Out.                                   Meer: www.conck.nl   

1874 Te Irritating Gentleman. Berthold Woltze.

Website by Splendit 2019