Als gevolg van de Coronacrisis zijn wij helaas nog gesloten… Maar We staan te trappelen, willen graag open, nog even geduld en dan gaan we weer. Blijf gezond en hopelijk tot snel…

Hoge druk. Minks wekelijkse column 1-5-2014

Hoge druk. Minks wekelijkse column 1-5-2014 Met de hogedruk-reiniger van mijn vriend Ton, spuit ik de terrastegels schoon, een dankbaar werkje. Eentonig, dat wel, je moet met een slingeruurwerk-achtige beweging, langzaam van links naar rechts, anders blijft er vuil achter. Tijdens dit monotone werk dwalen mijn gedachten af naar KonDag (Koningsdag), ik sta op een podium, de zenuwen gieren door mijn keel; ik mag heuse artiesten aankondigen en een waar publiek toespreken. Ik loop tussen de mensenmassa door maar zie de meeste niet, nervositeit, heb ik iedere keer op deze dag, mijn hoofd draait op volle toeren. Zal de verkoop, minimaal, kosten dekkend zijn of moet er geld bij, na het afgelopen “topjaar” in de horeca, zal een tegenvaller mijn feeststemming zeker niet ten goede komen. Dan wordt ik staande gehouden door een meisjeskind met een afschuwelijk lelijk, zelf gemaakt, grabbelton/doosje. Goh, wat een prachtig doosje heb je daar, lieg ik tegen de klippen in, het kind glundert maar durft me niet aan te kijken: “Grabbelen voor 1 dubbeltje” fluistert ze. Het ziet er goor uit, krantenproppen ontnemen het zicht van de op de bodem verborgen schatten of erger nog; stroop of stront of zo. Je weet het maar nooit in deze tijd van veel mag, omwille van de zelfontplooiing en de rust van de ouders. Ik vertrouw het voor geen meter, maar geef een dubbeltje en god zegen de greep, mijn hand tussen de proppen van het NRC. Ja hoor; prijs, een plastic doolhof met zo’n balletje dat je van A naar Beter moet manipuleren in de vorm van een kerstboompje. Echt wat voor mij met die trilhandjes en je kan maar niet vroeg genoeg een kerstboom in huis hebben. “Nou daar ben ik echt blij mee” lieg ik weer dat ik barst, het kind laat een lach zien, die makkelijk een euro op had kunnen leveren, maar ja ze vroeg maar een dubbeltje. Haar grote broer van een jaar of negen staat er naast met een doos kleurige kiezelstenen en mineralen, hij pakt het grof aan: ”1 euro per stuk”. Onder druk van de omstanders neem ik er twee, de mooiste, gepolijst en al, hij werpt me een, precies gepaste, lach van € 2= toe en loopt trots met zusje weg. Het terras is schoon, KonDag voorbij, de hoge druk er af. Ik ga naar huis; Minks wekelijkse Column doen, volgend jaar weer???? Tekstverantwoording: Mink Out.

Website by Splendit 2020