Als gevolg van de Coronacrisis zijn wij helaas nog gesloten… Maar We staan te trappelen, willen graag open, nog even geduld en dan gaan we weer. Blijf gezond en hopelijk tot snel…

Genaaid. Minks wekelijkse column 8-7-2014

  Genaaid. Minks wekelijkse column 8-7-2014 In mijn vak als herbergier moet ik, als ik zelf mijn mond hou, al 21 jaar naar mensen luisteren. Nu en dan een begripvol knikje of geluidsuitstootje zo van: “goh” of “nee” en een serieuze blik, zijn genoeg om de schijn hoog te houden dat men niet alleen voor het drankje betaalt. U zult misschien begrijpen dat ik na zoveel jaren aanhoorderschap, erg gesteld ben op mijn stilte gebied. Zo ook tijdens de dagelijkse brunch in mijn favo koffiesalon. Binnen zitten was er vandaag niet bij, alle krukken bezet, en staand eten vind ik niks. Een man van middelbare leeftijd, alleen aan een tafeltje, met naast hem, de enige vrije stoel van het terras. Zijn haarcoupe en kledij waren onberispelijk. Bij hem, aan het tafeltje, kon ik vast, op mijn gemak, het nieuws van NU.nl doornemen. “Is deze plaats vrij”, vroeg ik, op vriendelijke toon. “Ga zitten, liever dat het een leuke vrouw was, maar oké”, grapte hij. Hier legde de man wellicht een homofobisch trekje bloot, maar deze conclusie mag u bij twijfel ook bi-beoordelend tot u nemen. Koud zat ik, of Bill (hij leek op Bill Clinton) begon onophoudelijk te ratelen, shit, daar ging mijn bijkom kwartiertje. “Ja, een paar maanden een vriendin, en nu laat ze me gewoon in de steek voor een ander. Irakese, veel jonger en mooier dan mijn vrouw, het was fantastisch? Nog tweeduizend euro aan die Aiesha uitgeleend, voor haar zieke moeder, wil ze niet terug geven. De rechter er bij gehaald, ik pik het niet. Ze heeft alweer een ander, eentje van de opvang, die hang ik er ook aan; machtsmisbruik. Hij heeft haar vijfduizend gegéven, dit keer om te studeren, kan die naar fluiten”. Om van deze slopende monoloog vol zelfmedelijdende af te komen liet ik hem achter met raad; “Ik zou het geld laten zitten. Normaal was je, voor een fantastische tijd, veel meer kwijt geweest, toch? Zie het een beetje als een storting aan vluchtelingenwerk Nederland. Een mooi streven en je hebt er nog zat voor terug gehad. Misschien geeft dat wat meer compassieruimte voor je vrouw, die zich, door jou, toch óók flink genaaid zal hebben gevoeld”. Na een ferme knipoog liep ik weg, pffftttt. Zeiken over tweeduizend euro terwijl meneer haar leven en erger nog mijn brunchkwartier verpest, uitgenaaide egoïst. Alle vergelijkingen, berusten op louter toeval. Tekstverantwoording: Mink Out.

Website by Splendit 2020