In verband met de aangescherpte Covid maatregelen is het Café en de partyruimte tot nader order gesloten. Een bestelling via www.conckshop.nl (hieronder) wordt zeer gewaardeerd! Bestellen kan van donderdag tot en met zondag van 17-21u. Dank en groet Mink.

Gebarentaal. Minks wekelijkse column 29-9-21

Nou denkt u bij gebarentaal wellicht aan de kunst van het communiceren, met ledematen en mimiek, tussen mensen.
Dat is natuurlijk ook een logische gedachtegang (van zaken).
Zeker nadat we de zo’n anderhalf jaar regelmatig de coronapersco’ s zagen die Mark en Hugo ons voorschotelden. Onontkoombaar werden we met stomheid geslagen over de vaardigheid der beweegvertalers.
De gebarentaal waar ik het over wil hebben, of u het gelooft of niet, is die met Trees. Voor de outsiders; Trees is mijn eenogige poes.
Een jaar of wat geleden was ze plots spoorloos, niks voor haar.
Later bleek deze ouwe viervoeter stokdoof en dement te zijn.
Bij de zoektocht was roepen niet een van de mogelijkheden zeg maar.
En zelfs een kat die dement is weet net als een mens ook niet echt waar zijn huis woont, laat staan dat hij het ooit nog terugvindt.
Zo’n beest drentelt volgens mij gewoon in het rond zo van: wat is het hier mooi of niet, of zo. Overigens is het ook wel wat lastig om je in de gedachtes van een demente kat te verplaatsen, vindt u niet?
 
Dat dove heeft ook zo, hoe lullig het ook klinkt, zijn voordelen.
Wanneer ik de koelkast open, staat ze niet meer steeds met haar snufferd tussen mij en de lekkere hapjes. Ook het stofzuigen vindt voor haar onopgemerkt en zonder kattenluikuitbraak plaats.
Klom ze vroeger langs mijn spijkerbroek omhoog wanneer ik een blik zalm in gelei opentrok blijft ze nu, als een sfinx voor zich uit kijken. En als ze mijn handeling toevallig wel ziet snapt ze er nog niks van.
Dan gebarentaal ik haar om naar het etensbakje te lopen.
Dus in nachtelijk huize Out maak ik een uitnodigend gebaar met een sierlijke buiging en een zwaai met mijn arm. Zoals iemand die een gast een stoel aanbiedt, maar dan een keer of vijf.
Hetzelfde ritueel met naar bed gaan. Ik nodig haar, met een naar mij toe bewegende hand, uit (slaan helpt niet………op het matras dan).
Het duurt ff maar uiteindelijk ligt ze dan toch met haar kopje op mijn onderarm te slapen. In gebarentaal: ik voel me hier thuis:-)
 
 
Tekst Mink Out. Bundel nu verkrijgbaar: www.conckshop.nl

 

1926 The old actress. Max Beckmann.

Website by Splendit 2021