Borrelen, hapje eten, gewoon gezellig even bij de Conck langs… U bent van harte welkom

Frank Frankrijk.                 Minks wekelijkse column 15-1-2020

Frank Frankrijk.                 Minks wekelijkse column 15-1-2020

 

Frank, in de omgang een super sociale man, uit het niets was hij daar en behoorde al snel tot de innercircle der bezoekers.

Hij trok wel altijd zijn eigen plan en dat mag ook.

Gesprekken met hem gingen ergens over, intelligente gozer maar ook bij een koetjes- en kalfjesverhaal loeide hij moeiteloos mee.

Goede baan, lekker huis, parttime relaties, altijd strak in het pak. Maar toch verstikte dit Randstadleven hem, hij wilde er vanaf, iets in de natuur met kabbelende rust, het echte leven.

 

En zo gebeurde, met wijn zaten we na het sluiten van de kroeg in zijn lege huis om de hoek, morgen zou hij richting Frankrijk gaan.

Het had iets droevigs, (daar komt dat prachtige woord) iets melancholieks, dat afscheid, stemmen galmden door het lege pand, lichte plekken op de wand als stille getuigden van wat ooit was.

Alleen de hometrainer stond er nog, zo’n fiets die je ondanks hard trappen nergens brengt, of ík hem wilde, neen das niks voor mij.

We dronken er één…… en nog een paar en toastte op zijn nieuwe stap: Een camping in de Auvergne boven op een berg, echt topJ.

 

We hoorde niets meer, zo was Frank nou eenmaal, als je dat weet maakt het weinig uit hé, nietwaar? Zoek ik hem op, mooie bestemming.

Met een gebruind hoofd in T-shirt, korte broek en slippers, trof ik hem aan. Zat op zijn gemak appels te schillen in een schommelstoel.

Op de gevel achter hem flitsten hagedisjes tussen grof steenwerk, de verzengende hitte leek de druk tjirpende krekels niet te deren.

Zo was Frank Frankrijk in zijn element, hier had hij het voor gedaan.

“Heeeeeeee Mink, nog steeds met die nep-Harley, aardig ritje zeker”.

Gastheer pursang, eten, drinken en een plaats om de vermoeide reiziger rust te geven, heerlijk, dit aards paradijs.

 

Plots was hij weg, de camping verkocht, wist ik, hij had het verteld, jammer, maar na 15 jaar was hij ook hier klaar mee, kan gebeuren.

Hij ging niet meer terug naar Nederland, woont wellicht ergens in de Auvergne, nooit meer wat gehoord, zal hem ooit nog weleens zien.

Ach, zo is Frank Frankrijk nou eenmaal, als je dat weet maakt het weinig uit hé, ieder zijn ding nietwaar, ?????    

 

Tekst: Mink Out.       Binnenkort de bundel.

1929 Blue and Gold. Charles Courtney Curran (American artist) 1861 – 1942.

Website by Splendit 2019