Als gevolg van de Coronacrisis zijn wij helaas tot nader order gesloten… Blijf gezond en hopelijk tot snel…

(Bijna) nooit. Minks wekelijkse column 1 april 2020

 
(Bijna) nooit. Minks wekelijkse column 1 april 2020
 
Bij het wakker worden rek ik me genoegzaam uit, na 8 uur slaap voel ik mij een jonge god. Spring uit bed en eet in mijn zonnig tuintje een sappige uitsmijter die ik, met vers witbrood, soppend van zijn dooiers ontdoe om even later genietend de rest naar binnen te werken, alles op mijn gemak, dat doe ik anders nooit, heb altijd haast.
 
Nou ben ik al een poosje vrijgezel en is thuis alleen zijn mij niet vreemd, ben het gewend en mijn beroep, horecaman, verschaft me genoeg ‘wisselende contacten’ om het kluizenaarschap te ontlopen.
Maar nu ‘Cor’ona daar is blijven we thuis, doe ik anders nooit dus rij ik dagelijks naar mijn dichte café om een zinvol ritme aan te houden.
De rookruimte zou ontmanteld en de gelagkamer opgefrist, was hoognodig, alles semi-solitaire door L&B (Lui & Bol:-) verwezenlijkt.
 
De planning voor het (gebroken) witten heb ik tot 4 keer toe een dag uitgesteld, doe ik ook nooit, normaal is een strak schema gewenst. Immers, dorstige en hongerige wachten niet voor een dichte cafédeur. Door Cor nóg langer verplicht gesloten, die pauze geeft me ruimte.
 
Tijdens het klussen staan de ramen open, luchtjes scheppende:-) buurtbewoners kuieren langs en maken een praatje, doen ze anders nooit, vele vliegen dagelijks als een automatische piloot ijlings voorbij.
‘t Hekje van het terras blijft dicht en men stapt, vreemd genoeg, niet over het lage muurtje heen, hierdoor is de gepaste afstandelijkheid gelukkig ruimschoots gehandhaafd, iets wat anders ook nooit gebeurd.
 
Vrienden en familie bieden mij financiële- en/of hulp in natura aan. Zelfs mijn extreem gierige, zeer rijke oom uit Australië, met die veel te jonge, prachtige deerne, biedt geld, heeft hij ook nog nooit gedaan.
Hoop niet dat deze column hem ter ore komt of onder zijn ogen verschijnt want dan zullen de rapen gaar zijn en gaat dit vurig aanbod, wellicht tot zijn grote opluchting, in rook op.
 
Kijk, die Cor is natuurlijk een verstorende lul, maar hij luidt wel even een verplichte pauze in, geldzucht wordt ingewisseld voor menswarmte, iets waar de meeste onder ons bijna nooit meer aan dachten.
 
Tekst: Mink Out. Binnenkort de bundel. Meer: www.conck.nl
 
1913 Woman in a Green Jacket, August Macke.

Opening Terras Grand Cafe de Conckelaer

Website by Splendit 2020