Koning Snuitje.

Koning Snuitje de leeuw van de Hoekweg is niet meer, hij betaalde een hoge tol voor zijn vrij gevochten bestaan.
Maar als je het hem had gevraagd denk ik dat hij het zo had gewild, want Snuit was geen katachtige die zich op liet sluiten en zich een saai en gezapig leven liet opdringen.
Als hij 's nachts zijn domein kon overzien en controleren vanaf het Enecodakje of de brugleuning was hij duidelijk in zijn element, je zag hem daar zo zitten en wou bijna met hem ruilen.
Menig klant op het terras van Café de Conckelaer slaakte een ijzige gil als Snuitje wederom onverschrokken met een flinke rat in zijn bek langsliep of het de gewoonste zaak van de wereld was.
Regelmatig was hij ook te gast in dit zo oergezellig cafeetje waar de hond hem "gedoogde" en hem met een respectvolle blik uit de weg ging want met Snuitje ging je niet spotten.
Hij leefde op straat en vond er ook zijn laatste adem, maar neem van mij aan, (een kenner van de straat) hij kon en wou niet anders.
Men zegt dat een kat negen levens heeft, dus daarom niet getreurd en gun hem de acht volgende, die misschien ook weer wat kort maar wederom zeer intens zullen zijn.
 
Geen geluk zonder risico. Eindelijk de tijd voor een herdenkingsverhaaltje van ons aller Snuitje we zullen hem missen maar denken vaak met plezier aan hem terug.