Van Über- naar Unter(Mensch). Minks wekelijkse column 13-4-16

Deze Minks wekelijkse column van A tot Z verzonnen maar het had kunnen gebeuren, er zit wel een gedachte achter maar dat is meestal zo. Lezen, delen en een groet als jullie dat willen.

Van Über- naar Unter(Mensch). Minks wekelijkse column 13-4-16

Lieke is zo’n moderne Haagsche Hogeschool studente: media en entertainment. Als het mee zit nog één jaar, dan wil ze haar eigen event organiseren.
Glanzend donker haar en donkere ogen geven haar het uiterlijk van een betoverende Arabische prinses. Veel jongens proberen ‘per ongeluk’ met haar in contact te komen.
Ouders aardig in de slappe was, ze kan goed leren, zit in de roeivereniging van de HH en heeft een kikken etage in de Haagsche binnenstad, door pa en ma betaald.
In het stapcircuit is ons Liekje een veel en graag geziene verschijning, entree hoeft ze nergens te betalen en niemand vraagt een ID.
Gratis shotjes gaan haar, tegen het einde van de avond, aardig de keel uit….. hangen. Scooter en I-Phone bewijzen haar aanstormend succes. Kortom de wereld ligt aan Lieke’s poezelige voetjes.

Met haar sociale bewogenheid was ze nu voor acht weken parttime soepschepper voor vluchtelingen in Turkije. Die arme mensen, daar moest onze Lieke persé wat aan doen. Papa en mama in de stress maar wat ze in d’r kop had, had ze niet in haar kont dus ging ze na lang mekkeren toch over de Bosporus.
Veel ellende, veel ervaringen en wát plezier met vluchtelingen en vrijwilligers. Er hing zo’n kibboets- of druiven pluk sfeertje, jongelui met een gezamenlijk streven.

Een rel in het kamp, mensen worden in bussen geduwd, Lieke gaat tegen haar wil met de stroom mee. Dan: paniek, haar buideltasje met papieren en mobiel is verdwenen.
Wat ze ook doet, niemand luistert, bewijzen heeft ze niet, en de kleur van haar en ogen duiden ook niet echt op volbloed Europeaan-schap.
Ze passeren bij Cilvegözö de Turks-Syrische grens.
Halverwege Aleppo wordt halt gehouden en werken de Turkse soldaten met hun machinegeweren iedereen de bus uit.
Lieke doet een laatste wanhopige poging om niet bij de vluchtelingen te hoeven horen maar het heeft geen zin.
De bus keert om en verdwijnt. Motorgeronk ebt weg, stof daalt neer. Mensen jammeren, kinderen huilen, explosies klinken.
In de verte wapperen onheilspellende zwarte vlaggen met Arabische spreuken.

De deur is achter Lieke in het slot gevallen, van Über- nach Ünter (Mensch), ‘er staat geschreven’, in Arabisch: Maktoob.

Tekstverantwoording: Mink Out. Meer: www.conck.nl

Website by Splendit 2017

logo-1