Te kort. Minks wekelijkse column 2-8-2016

Te kort.                                  Minks wekelijkse column 2-8-2016

 

Na een heftige vakantienacht in de Haagse horeca zit ik, net wakker en gedoucht, bij Florencia aan mijn middag ontbijt. Vanachter de counter snerpt een stem met Italiaans accent door merg en been: “Tostiiiiiiiiiiii”.

Als vastgeroest grapje roep ik dan altijd met een verveelde klank in mijn stem: “jaaaahaaaaaaa”, zo van je hoeft niet zo te schreeuwen.

De één lacht, de ander niet, ik moet het doen, het maakt me vrolijk.

Eet mijn tompoesje op het zonnig terras, een erg dikke vrouw zit voor mij, het blubbert er aan alle kanten tussenuit, de pudding van mijn zoete traktatie. Terwijl ik duf met het houten stokje in de koffie verkeerd roer bespeur ik onrust.

Door blikken gestuurd aanschouw ik aan de overkant het gevaar, dat krantenlezers, koffieslurpers en vissers-latino’s bedreigt?

Heupwiegend paradeert ze met lokkend hoge hak geluiden langs het terras, alles aan haar lijkt te schreeuwen: “Kijk naar mij!!!”.

Aan een gedetailleerde beschrijving van haar zinderend lichaam waag ik mij niet, bevreesd voor represailles uit feministische hoek.

 

Als ik op latere leeftijd kinderen had gekregen zou deze hinde mijn dochter kunnen zijn. Omdat ik, naar mijn weten, nog steeds kinderloos ben ligt dat voor mij gelukkig heel anders.

Hoewel ik toch sterke twijfels heb of de burgerlijke staat, van alle andere kwijlende mannen op het terras, wel gelijk was aan de mijne.

De verscheidenheid van blikken was opvallend; de afgunstige blik, veelal van vrouwen, de verlekkerde blik van mannen en de onopvallende c.q. stiekeme blik van mannen met vrouwen.

Dat stiekeme? Ja, dat herinner ik mezelf ook nog wel uit het verleden.

Ach, je wil je eigen prinsesje toch niet plotseling in een heks zien veranderen dus wordt het de één seconde blik van 1000 frames. Belangrijk te weten dat die éne seconde voor jouw prinsesje al gauw drie minuten lijken, of drie minuten voor jou slechts een seconde.

De onruststoker wiens rokje zwoegend de billen probeert te bedekken werpt ook een blik.

Ze bekijkt zichzelf keurend, in elke etalageruit van Rockpalace, zoals de mannen op het terras deden.

Of valt haar nu pas op, wat de vrouwen op het terras al lang hadden vastgesteld, dat het rokje eigenlijk gewoon té kort is.

 

Tekstverantwoording: Mink Out. Meer: www.conck.nl

Website by Splendit 2017

logo-1