Meer.                                  Minks wekelijkse column 22-8-2018

 

We duwen de roeiboot bijna geluidloos af, en nemen beheerst evenwichtig plaats op Spartaanse houten zitplanken.

Olle, de meest geroutineerde onder ons, neemt de roeispanen ter hand en trekt de bladen, zonder al te veel reuring, met regelmatige slag door het aardedonkere water.

 

Langs de oevers, in de duistere bebossing rond dit meer verraadt een enkel lichtpunt een hut waar men op dit passend uur nog niet rust. 

Wellicht een pas getrouwd stel dat nog niet wil slapen of een gezin wachtend op de dokter omdat een van hun kinderen ziek is.

Het kan natuurlijk ook om een ouder echtpaar gaan waarvan er één de slaap niet kan vatten. Zoveel redenen kun je verzinnen, bijvoorbeeld ook dat ze gewoon vergeten zijn het licht uit te doen.

 

“Is het nog ver” vraagt Joop, mijn gemijmer spat als een zeepbel uiteen, Olle schudt nee en zet zijn bijna geruisloze roeibeweging voort.

Enkel zacht klateren van water, dat de riemen ontvalt als zij over het water scheren voor een nieuwe slag, en het daarop volgend plonsje, zijn de enige geluiden die deze nachtelijke stilte vriendelijk storen.

 

In het westen piekt een strook daglicht boven de bosrand uit omdat de zon, dit Zweeds zomers land, niet geheel aan het duister gunt.

Olle stopt met roeien en wijst ons waar we de eerste fuik moeten lichten, de spanning op het touw en bij ons neemt evenredig toe. 

 

De oude Germaanse god Freyr is ons klaarblijkelijk goed gezind.   Met emmers vol traag bewegende rivierkreeftjes keren we, wederom als dieven in de nacht, vakantie-huiswaarts, het is een goede vangst.

Een traditie in Zweden, in Augustus worden de kreeftjes meestal door mannen gevangen, door vrouwen bereid en gezamenlijk gegeten.

Er zijn er schadelijk veel dus op deze manier loopt het niet uit de hand en eet menigeen, uit het vuistje, zijn buikje rond.

 

Nu, terug in een overbevolkte Randstad, lijkt onze nachtelijke jacht op dit prachtig meer en zijn smakelijke prooi onbereikbaar ver weg.

Volgend jaar nog maar een keer,  we willen nog meer…….van dit meer.

 

Tekstverantwoording: Mink Out.                         

Website by Splendit 2018

logo-1