Lang en gelukkig.                 Minks wekelijkse column 2-11-2016.

Lang en gelukkig.                 Minks wekelijkse column 2-11-2016.

 

Een jaar voordat zijn pensioen los barste kneep Stientje er tussenuit, niet dat ze dat zo gepland had hoor.

Neen, bij het naar bed gaan zoals gewoonlijk de wekker gezet en een kus, de dag er na stond ze ineens niet meer op.

Mooie begrafenis, veel bloemen, zelfs van de directeur generaal van het ministerie. 50 jaar samen en nu: plotseling alleen.  

Koos kan er maar moeilijk aan wennen, hobby’s heeft hij niet en de stilte in een huis, zonder Stientje, is ‘oorverdovend’.

Zijn schoondochter doet de was en zorgt voor magnetronmaaltijden. Soms een shoarmaatje van de grillroom verderop of patat bij Piet.

Koken, wassen en strijken kan hij niet, heeft zij altijd gedaan, Koos bracht het geld binnen.

Hij werkte net zo lang op het ministerie als dat hij Stientje kende, zijn leven bestond uit haar, zijn werk en twee weken per jaar naar camping de Schaapskooi op de Veluwe.

Ze stonden daar met hun buren uit de straat: Sjors en Dien, die altijd de sleurhut naast hen huurden.

Ze dachten ‘nog lang en gelukkig’ maar nu, vlak voor de oogsttijd ontvalt ze hem.

 

Ze leefden zo’n beetje als broer en zus, dat werkt nou eenmaal zo.

Hij was haar nooit ontrouw geweest, dat was niets voor hem.

Natuurlijk had hij het wel eens moeilijk, zoals die keren op de camping dat buurvrouw Dien, in een verzengende hitte, topless lag te zonnen.

Ze was een aantrekkelijke vrouw, had hem een keer gesnapt toen hij haar stond te begluren, ze heeft er nooit een woord over gerept.

Na jaren gingen Sjors en Dien uit elkaar, zij vertrok en Sjors bleef.

 

Na zijn ministerieel werk een kop snert in de lunchroom van de Hema.

Tegen zijn verwachting doet deze drukbezochte plek de eenzaamheid geenszins verlichten. De aanschouwde weldaad van saamhorigheid maakt zijn ‘isolement’ daarentegen nog ondraaglijker.

Een attractieve vrouw schuift bij hem aan: “Ben jij niet Koos van Stientje” fluistert ze pretogend in zijn oor.

“Dien” roept deze opverend uit zijn solitaire duisternis.  

 

En, wat denkt u, leven ze nog lang en gelukkig? Vul het zelf maar in.

 

Tekstverantwoording: Mink Out.                                   Meer: www.conck.nl

Website by Splendit 2017

logo-1