Het Purinaoproer. Minks wekelijkse column 23-11-2016

Het Purinaoproer. Minks wekelijkse column 23-11-2016

 

De bewoning van mijn huis bestaat uit twee kampen: mensen en beesten.

Deze twee groepen leven overwegend in goede harmonie.

Het mensenkamp heeft een bezetting van slechts één vast en soms een wisselend tweede lid want alleen is ook maar alleen, nietwaar?

Over het kamp der beesten zal ik me beperken tot degene die zich regelmatig manifesteren, dus laten we het aquarium links liggen.

Het beestenkamp bestaat uit drie vaste leden: Truus, Trees en Toon en een wisselend lid: a man called Out, Mink Out!

Niet dat ik regelmatig omvorm in een ‘ten hemel schreiende’ weerwolf om me onder de verzamelnaam ‘beesten’ in te kunnen scharen.

Neen, mijn gedrag is de reden waardoor ik zo nu en dan het etiket beest draag, met of zonder wisselend type uit het mensenkamp☺.

Genoeg uitleg over de samenstelling der inwonende van het pand aan de ’s-Graven Haagsche Breedstraat nu.

 

De schoksgewijze prijsstijging van de Purina kattenbrok bracht mij er toe voor een goedkoper merk te kiezen met de nadruk op kwantiteit.

Hoewel dit de vorige keer tot een bewonerscrisis leidde zou ik deze maal mijn poot strak houden totdat de hele vijf kilo zak leeg was.

Nu moet u weten dat de katachtige in huisje weltevree aan de Breedstraat er zo hun verfijnde dierenmaniertjes op na houden om mij van hun merkentrouw te overtuigen.

Onder het languit televisie kijken schoten de opstandelingen als blik-semschichten langs mij heen om hun eis voor Purina te onderstrepen.

Tijdens m’n toiletgang liepen de opponenten, onder dekking van het duister, mij vanuit een hinderlaag, onverwachts ‘de voet dwars’.

Om ze van mijn superioriteit te overtuigen schopte ik de desbetreffende sluipmoordenaar met doortastende dwang opzij.

Dagen verstreken, de strijd werd grimmig: talloze malen werd ik ’s-nachts wakker door het kopjes geven, tegen een uit bed stekende hand of voet.

Eén en ander werd stante pede bestraft met een quasi stuiptrekkend klapje, respectievelijk trapje naar leden van deze laffe beestenbende.

Nu een week later: ik vermoeid, met randen onder de ogen.

Op afstand drie katten die mij als sfinxen hypnotiserend gade slaan.

Zal ik het Purinaoproer breken, de prijs betalen, nog één weekje dan.

 

Tekstverantwoording: Mink Out. Meer: www.conck.nl

Website by Splendit 2018

logo-1