Emancipatiegolf. Minks wekelijkse column 30-11-2016

Emancipatiegolf. Minks wekelijkse column 30-11-2016

 

Eén van de meest vrouwelijke vriendinnen die ik ooit de mijne mocht noemen heette, zeg maar even: Repelsteeltje.

Repelsteeltje woonde in een nette buurt met grote huizen en een oprijlaan. Haar broertjes spraken als Jort Kelder en droegen zomer en winter zo’n witte tennissweater op hun rug waarvan de mouwen losjes, aan de voorkant, over de schouders hingen.

Waarom Repelsteeltje bij mij, een plat pratende, getatoeëerde Hagenees, bleef hangen? Wellicht het shockerend effect naar de omgeving, de spanning, sensatie en we hadden het ook nog leuk samen.

Wat in de beste gezinnen voorkwam was voor deze familie ook niet te min, pa en ma waren wettelijk gescheiden.

Hij was haar ‘baas in eigen buik’ gedrag spuugzat en bij deze of gene receptie het modelvrouwtje uithangen hing haar ook knap de keel uit.

Zelfs hebberigheid kon deze uit elkaar gegroeide toppers niet meer binden dus bezittingen werden verdeeld.

Hij: het buitenhuis en jacht in Loenen a/d Vecht en zij de villa in Wassenaar plus wat auto’s, voor beiden een forse stap terug.

 

Toen het huwelijkshek eenmaal van de dam was, kwam het emancipatie-circus in huize Hoenderhorst pas echt op gang.

Na de scheiding droeg de moeder van Repelsteeltje alleen nog maar houthakkersoverhemden, LEE spijkerbroeken en cowboylaarzen.

Bij thuiskomst verving een brute fles bier het knus kopje thee.

Geëmancipeerd koken was de nieuwe trend: ongeschilde aardappels omdat de meeste vitaminen ‘natuurlijk’ vlak onder de schil zitten.

Hele bloemkool: bladeren er af, kruisje in de onderkant, laagje water in de pan, wat zout op het bolletje. Toen de bloemkool voor de eerste maal intact op tafel stond keken de hongerigen verbijsterd toe, tot allen, onwennig, een taartpunt bloemkool voor zich hadden.

Alles kwam er aan te pas om het gehate huisvrouwenwerk zo minimaal mogelijk te houden, zo waren er o.a. ook nog de ongesneden snijbonen, niet geraspte bieten, moten prei, hele lof en dan telkens weer die gehate ongeschilde aardappels of zo’n grote gepofte in aluminiumfolie. Toetje? Een fruitschaal vol, zelf schillen graag.

Laatst liep ik Repelsteeltje, na lange tijd, weer eens tegen het lijf. Totaal niet haar moeder, supervrouwelijke vrouw die de razende emancipatiegolf van 60/70 als een paal boven water heeft doorstaan.

 

Tekstverantwoording: Mink Out.

Website by Splendit 2018

logo-1